Dag drie, vrijdag 19 november

Ik kom nog even terug op het hotel, want soms is dergelijke info wel fijn (!) te weten. Gisteren lag er een papiertje onder de deur, natuurlijk begreep ik er niks van, duidelijk in het Portugees geschreven. Maar na enig navragen en de morgen nadien zelf te hebben kunnen constateren, gingen ze spuiten tegen het ongedierte. Ik moet zeggen, het formaat van kakkerlakken is indrukwekkend. 
verder is het nemen van een douche ook een beleving. Zoals reeds gezegd, is hier zand, veel zand, dus een douche helpt en kan deugd doen. Maar als je het warm water openzet, ik het alsof ze ook de perslucht op die leiding hebben aangesloten. Indrukwekkend, maar niet heel efficiënt. Misschien eens met Tim van Future Clima naar hier komen.

Goed, na de toch wel top massage gisteren (28 euro) en het lekkere avondeten, heb ik een prima nachtrust gehad. Lekker ontbijt om 8.30h en helemaal klaar om er een top dag van te maken. We zijn vandaag noordelijk gereden, een half uur langs een verlaten strand, buiten af en toe een paar kiters is het volledig verlaten. Brazilië is best groot en heeft nogal wat strand; Een veerpont genomen, door een "toeristisch" dorpje gereden (wat haat ik die platte toeristische zaken), even een tussenstop je gedaan in een Lodge van een Franse architecte. En daar een kokosnoot gedronken, allee t water er in. Ik ben geen fan van kokosnoten maar dat was best lekker en verfrissend. Je kan alles bij de foto's en video's terugvinden.

Daarna op weg naar onze kite spot. Wat afgelegen, nog een tiental kiters, eigenlijk de vloed die opkomt en een wat lager gedeelte vult met water, vlak water. Mooi om te kiten. Geen bescherming tegen wind en zon. Ik weet niet of ik het al gezegd heb, maar het waait hier.

Rustig alles klaar gemaakt, armen en benen met factor 50, gezicht met de stick met zink die ik van mijn vrouw gekregen heb ( nu ergens in de oceaan drijft 😢). De chaos 7 genomen, zeer voorzichtig want hij is van Bernard, lijntjes klaar gemaakt en hop het water op. Top echt top. Heb mijn best gedaan voor de fotograaf (ja je hoort het goed, blijkbaar zijn we belangrijk genoeg zodat de fotografen speciaal afkomen). Deze foto's volgen later.

Het kiten ging super, springen ook (op mijn niveau !) maar ik vrees dat voor een back roll en dat soort zaken ik te oud ben. Eigenlijk denk ik dat ik op mijn limiet zit. Maar goed, het lukt allemaal, ik blijf rustig, ook als ik mijn bordje al eens moet terug gaan zoeken op t water. Voelde me helemaal in mijn sas en ging toch mijn limieten even opschuiven. Tenminste dat was het plan, want toen ging het fout. Begrijpen doe ik het nog niet, de mannen ter plaatse ook niet en zelfs Bernard niet. Maar plots snapte één van de middellijnen van de kite, waardoor deze redelijk moeilijk te besturen valt en er niet meer mee te kiten valt. Ik had maar één bar (voor de niet kenners dat is wat je in je handen hebt, waar je mee stuurt en waar de lijnen aanzitten), de andere lag 45min terug rijden op de kamer. Geen erg, ik neem wel een kite van José. Gevloekt dat ik heb, die kite reageert heel anders, bijzonder snel, maar ondertussen is de God van de wind wakker geworden en blaast het hier. Een uur later, vele keren los de lucht in, fors op het water gegaan, had ik er mijn buik van vol. Vertrouwen een dikke deuk opgelopen. De laatste "onvrijwillige" sprong kwam er toen ik plots mij stick tegen de zonnebrand op het water zag drijven en ik een verwoede poging deed om die nog te pakken (anders moest ik dit aan vrouwlief gaan uitleggen). Volgende keer laat ik die stick voor wat het is!! Ter info, ben hier maar een nieuwe gaan kopen (8euro) want buiten waaien, schijnt de zon hier ook nog.

Afin, het is wat het is. De lijnen worden deze nacht hersteld, ik neem morgen twee stel mee en "vlieg" er opnieuw met volle moed in. Plan is simpel, eerst paar uur flink kiten en dan een downwinder  van 20 à 25km (uurtje Max).

De terugweg naar ons dorpje was een beetje balen voor mij, maar ik krik me op aan de eerste twee uur van het kiten en niet het laatste uur. Kleinigheid gegeten en dan een poging gaan doen om te surfen op een long bord. T is niet helemaal gelukt en mijn goesting was klein, maar het geeft toch een speciaal gevoel.

het blijft een fijn en boeiend avontuur. Maar misschien moet ik accepteren dat, zeker gezien mijn leeftijd, mijn kiten niet echt meer gaat verbeteren. Ik ben blij met wat ik kan, zal me blijven geven om toch die back roll (of iets anders) te leren. Maar t vertrouwen heeft een deukje; Morgen dus snel opkrikken.

Straks wat lekkers eten, beetje van de omgeving (😎) genieten en op tijd het bed in.