Brazilië: dag 8

Het was de laatste echte kite dag voor Charlotte en voor de verandering waait het weer. We hadden de 5 gehuurd en dat heeft goed geholpen. Ze doet het goed, de golven zijn stevig en daar worstelt ze soms mee, zeker als ze aan de kustlijn moet draaien en terug in zee gaan door de branding. Maar pa is content, ze heeft heel veel bijgeleerd deze vakantie. Zelf is ze niet helemaal tevreden over het kiten. Maar ze heeft met drie verschillende types kite moeten varen, vaak met eentje die te groot was. Ze vindt het jammer dat de vakantie er al op zit, maar haar handen doen wat pijn, de benen ook en de bil blijft redelijk gehavend. 

Ze heeft zich zeker geamuseerd, veel gezien, mondje Portugees geleerd, genoten van water, zon, omgeving en eten en de vriendschap van de Brazilianen. Ze komt zeker nog mee terug, maar vermoedelijk zal in 2026 er veel aandacht naar de bouw van hun huis gaan. Want tussendoor heeft ze met Jordi de kelder vastgelegd, zijn ze de metser aan het vastleggen en komt er zicht op de ganse planning. Ik laat ze maar doen, t is tenslotte hun huis en als ze hulp nodig hebben zullen ze het wel zeggen.

Bernard ondertussen, die kite verder, nog steeds voorzichtig want de ribben spelen nog altijd op. Gisteren is hij alleen een heel eind up wind gaan kiten, zover dat we hem totaal niet meer zagen. Den ouwe niet heel gelukkig, stel maar eens voor dat er iets gebeurd. Wat hij doet is natuurlijk wat geniepig. In het terugkomen oefent hij voor een down wind. We gaan dat volgende dinsdag doen en hij weet dat den ouwe dat niet graag doet en er tegenop ziet. En hij maar stilletjes oefenen. We zullen zien. Maar kiten moeten ze hem niet meer leren, dat kan hij als de beste. Ja, er zullen er altijd zijn die beter zijn, maar die zitten veel meer op het water dan hij. Ik hoop dat als hij 62 is, hij er nog even veel plezier in heeft dan den ouwe.

's avonds zijn we gaan eten in "de balcon", echt wel heel lekker, de vrouw die het leidt is van Chili (we hebben dan maar wat over chili gepraat gezien we er zelf in maart zijn). Maar het eten, amai, echt bijzonder lekker en dat allemaal voor een klein prijsje (25 euro de man voor top food). Bijna vergeten en lekker aperitiefje uit Peru gedronken!

Vandaag de valies van Charlotte inpakken, nog wat voor de deur kiten, en dan vertrekt ze. Jammer, maar 't is zo. Bernard en ik zullen dan nog 5 dagen alles geven. We gaan nog een aantal trips doen en er ons volledig voor smijten

Groetjes

de Nuytsen