Maandag 28 september 2026

Zoals gezegd was de maandag slecht begonnen. Ik ga het niet herhalen, maar het zit op mijn systeem. Klanten verliezen doet niemand graag, maar op deze manier is het niet te accepteren. Hoe weet ik nog niet, maar terugslaan gaan we, dat is een feit.

De zee wordt langzaam wat kalmer na de volle maan, tegen vrijdag zal ze best aangenaam zijn. Maar het deert ons niet, wij kunnen dat hier makkelijk aan. Daar waar Charlotte vorig jaar nog regelmatig in de pattaten sukkelde, is ze er nu helemaal mee weg. Ze stapt zonder twijfelen de zee in, ruw of niet, ze gaat. Gisteren was ze zo ver tegen de wind opgeschoven dat ik dacht dat ze recht naar huis aan het kiten was. Maar tussendoor valt ze wel eens, speelt dat bordje kwijt en moet dat dan weer midden in de zee gaan zoeken. Daardoor schuift ze dan met de wind weer terug op vanwaar ze kwam. Dus gene stress, tot nu is ze altijd terug gekomen. En er staan hier genoeg jonge Brazilianen klaar om te helpen, maar Jordi moet geen angst hebben, die gastjes moeten eerst voorbij den ouwe geraken.

Bernard zijn lijnen zijn ook weer gemaakt, was eigenlijk een kleinigheidje, ontstaan door de crash op het water. De locals hebben het gemaakt en we hebben ze dan maar wat drinkgeld gegeven. Bernard zijn sessies zijn korter, wel intensief, neemt een pijnstiller voor hij vertrekt, maar zo is het doenbaar. Volgende week zit hij bij de dokter en we zijn een afspraak met Tom Claes in Herentals aan het maken.

Yuri heeft de hele dag gewerkt en pas tegen 16h opgedaagd. Geen erg, hij weet dat ik vind dat werk zijn eerste prioriteit moet zijn en niet wij. Vandaag moest hij in Tatajuba zijn en stelde hij voor dat we mee zouden gaan. Dat zag ik niet helemaal zitten, dat is een reis door de duinen, het strand, volledig dooreengeschud, van 2 uur. Ik ben er al een paar keer geweest, zo gek goed vind ik het niet. Ja, vlak water maar enkel bij hoog water, bij laag water staat het droog, veel volk, weinig plaats om je kite op te laten. We hebben geskipt.

Gisteren hebben Yuri en Bernard dan nog een kleine downwind gedaan (half uurtje) en daarna opgepikt met de jeep en teruggebracht. Den ouwe heeft daar trauma's aan overgehouden en doet dat liever niet, Charlotte ziet dat ook niet echt zitten. Maar voor het einde van de vakantie gaan we er wel eentje doen, dat heb ik afgesproken. Einde van de week is de zee ook wat kalmer en dan is alles wat eenvoudiger.

Wat filmpjes bijgevoegd van Charlotte en Bernard.